Eris in Tortolì, in s’Iscola Primària Tzentrale Mons. Virgilio, ant inauguradu sa Biblioteca “Annalaura”, ispàtziu de letura intituladu a Annalaura Pilia, sa pitzinna de deghe annos bènnida a mancare in manera tràgica s’8 de austu 2024 faghende una letzione de vela in su portu de Arbatassa.
Una tzerimònia simpre ma commovente meda, chi at interessadu sa comunidade iscolàstica, is istitutziones e sa famìlia de sa pipia. Su nastru dd’at segadu sa dirigente de s’Istitutu cumprensivu n.1 de Tortolì, Santina Castrogiovanni, paris a is dotzentes, a is genitores e a is pipios de s’iscola, destinatàrios de un’ispàtziu pensadu pro crèschere, imaginare e iscobèrrere.
Annalaura fiat una pitzinna biva, ddi praghiant is libros, su ballu sardu e s’isport. Faghiat sa sagrestanedda in sa crèsia de Sant’Andria e boliat adotare unu callutzeddu, de cale si siat ratza, bastit de nde tènnere unu de pompiare e istimare.
Est pro custu chi s’iscola chi aiat frecuentadu finas su de bator annos de is elementares at seberadu de ddi dedicare sa biblioteca: unu logu chi iscòviat s’amore suo pro is istòrias, sa fantasia e s’iscoberta. Sa biblioteca a oe tenet milli volùmenes noos, pensados pro acumpangiare is pipios in su percursu issoro de crèschida.
S’intitulatzione de sa biblioteca dd’aiat deliberada su Cunsìgiu de Istitutu giai in su maju 2025. Dae tando est nàschidu unu percursu colletivu, gràtzias prus che totu a sa lassa de sa famìlia Pilia e a sa collaboratzione intre iscola, Comunu de Tortolì, Sistema Bibliotecàriu de s’Arta Ogiastra, istudiantes e dotzentes de su Litzeu Artìsticu de Lanusè.
Sa regorta de is libros, aberta a totu sa tzitadinàntzia, at permìtidu de ammanniare su patrimòniu de sa biblioteca cun testos seberados apositamente pro is pipios. Unu gestu cuncretu de partetzipatzione chi at trasformadu su dolore in unu progetu de isperàntzia.
A sa tzerimònia at pigadu parte fintzas s’Amministratzione comunale, chi at bòlidu èssere presente a costadu de sa famìlia in unu momentu de cummotzione manna. Totu is chi ant intervènnidu ant regordadu a Annalaura e sa mama Silvia, issa puru iscumparta in su ghennàrgiu de su 2025 pro dolore causadu dae sa pèrdida de sa fìgia.
S’inauguratzione de sa biblioteca, pro custu, at tentu unu valore galu prus forte: no nde iscantzellat sa pèrdida, ma dda furriat a una cosa chi abarrat. Comente una bella istòria, sa vida de Annalaura at lassadu unu sinnu, immoe cussu sinnu est fatu de pàginas, de paràulas e de pipios chi leghent. Annalaura at a sighire a bìvere, cada die, in sa biblioteca sua.
