Chi sa Sardigna non devat atzetare su ruolu de “Cayenna de Itàlia” lu sunt narende in medas. Su de fàghere de una terra che a sa nostra un’ìsula galera, cun sas istruturas de Badu ‘e Carros, de Bancali e de Uta destinadas a “acollire” 240 detenudos in regime de 41-bis de sos 750 interessados in totu Itàlia, colat comente una cundenna pro su territòriu nostru. Una vocatzione punitiva pro nois sardos chi s’annanghet a su pesu grae de sas istruturas de annestru bèllicu, fintzas custu isproportzionadu. Sardigna comente regione militare e penitentziària, duncas. Ma custa allega diat pòdere bastare? Cantu diat èssere perigulosu a nde chistionare petzi mirende·la dae unu puntu de vista geogràficu e polìticu?
Su tema diat dèvere èssere un’arresonu de tziviltade prus generale. Su regime de su 41-bis, nàschidu comente una mesura temporànea pro cuntrastare sas istrages, oe est un’impalcadura fissa chi non podet andare a manu tenta cun sas punnas democràticas e republicanas. Si sa Costitutzione narat chi sa pena giuat a sa rieducatzione, custa presonia grae fata de isulamentu sensoriale, de restritziones afetivas estremas, de suspensione de sos diritos mìnimos, assimìgiat semper de prus a una vindita de Istadu chi no a un’istrumentu de giustìtzia. Su de l’afortire oe, in intro de unu sistema cartzeràriu incaminende·si a su collassu, est unu paradossu crudele.
Sas presones italianas sunt girones infernales fintzas pro chie no est in 41-bis. Sos tassos artos de suitzìdiu sunt un’indicadore de custu sistema de tortura. Su de las prenare de gente brinchende·nche sos lìmites de cabia de sas istruturas est unu dramma chi non podet èssere risoltu cun su slogan “prus galeras” e “prus secondinos”. Su de evitare sas mesuras alternativas cumpletat su cuadru. Còmpitu de una repùblica – galu de prus in sa terra de Beccaria – diat dèvere èssere su de prevènnere, aumentende s’agualidade sustantziale intre sos tzitadinos ca, difatis, “la legge è uguale per tutti” est una formalidade chi andat bene petzi pro sos muros de sos tribunales.
In custu iscenàriu s’ossessione pro su regime ispetziale si presentat comente una distratzione dae sos problemas reales. Unu de custos est su minisprètziu pro sa territorialidade de sa pena. Su de deportare detenudos in un’ìsula a tesu non truncat sos ligàmenes criminales, ma trasformat unu territòriu intreu in una presone ignorende sas bases: sa seguresa non si fràigat cun s’esìliu punitivu.
Atividade realizada cun su contributu de sa Regione Sardigna – IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art 22. Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22
