In Goni, piticu comunu de su Gerrei cun prus pagu de 500 abitantes, is eletziones comunales si sunt trasformadas in unu casu natzionale. A sa serrada de is sègios, domìnigu su 9 de làmpadas, petzi 6 persones si nche sunt presentadas a is urnas: s’afluèntzia s’est firmada a s’1,54%, una de is prus bàscias mai registradas in Itàlia.
Su datu, mancu a ddu nàrrere, at impedidu de lòmpere a su quorum netzessàriu pro proclamare sìndigu s’ùnicu candidadu, Elia Demuro. Su resurtadu? Su commissariamentu de s’amministratzione comunale est prorogadu e su cummissàriu prefetìtziu Remo Ortu, in càrriga de su 2024, at a sighire a ghiare sa bidda.
Ma s’istòria non si firmat a is nùmeros. A palas de custu dàbile disinteressu eletorale si cuat unu discuntentu prus fungudu, chi medas tzitadinos nos ant contadu cara a cara, pedende·nos però s’anonimadu. Pagas dies a pustis de is eletziones, gràtzias a s’agiudu de s’operadore linguìsticu Francesco Deplano de s’Ufìtziu Limba Sarda de su Gerrei, amus regortu unas cantas testimonias chi donant una versione diferente de sa chi ant contadu is telegiornales isulanos, ma fintzas italianos (oe de Goni nd’ant allegadu in su TG5 puru).
Medas gonesos narant ca sunt istracos de èssere rapresentados dae figuras esternas. «Sa lista presentada fiat formada totu dae persones de foras», contat una betza residente. «Non semus andados a votare ca non nos semus fidados. Non cherìamus èssere pigados in giru. Si s’esseret presentada una lista de gonesos, diamus àere votadu».
Su sentimentu comunu est su de una discunfiantza manna in is istitutziones, ma non de resinnu. A s’imbesse, sa gente est arrenegada meda pro comente is giornales ant contadu sa situatzione. «No est a beru chi bolimus èssere guvernados dae unu cummissàriu», pretzisat un’àteru tzitadinu. «Remo Ortu est una persone bona e capatza, ma una bidda tenet bisòngiu de unu sìndigu presente, chi connoscat sa comunidade e is problemas suos».
S’arrenegu de sa gente est meda fintzas pro more ca a bellu a bellu su comunu est perdende totu is servìtzios essentziales. In Goni oramai abarrat una butega de alimentares ebbia, unu tzilleri, s’ufìtziu postale abertu petzi duas bias a chida e perunu isportellu bancàriu. Su mèigu faghet ambulatòriu duas bias a sa chida e si incàpitat un’apretu tocat a contare petzi in is voluntàrios de su 118.
Restat abertu, a su mancu, su parcu archeològicu de Pranu Muttedu, cun is menhir preistòricos suos chi sighint a atzocare medas bisitadores e turistas, chi agiudant a s’economia locale.
Su fatu de Goni, prus chi unu casu de disinteressu a sa polìtica, paret su de unu discumbèniu istruturale: su de is comunos piticos chi s’intendent iscarèschidos, abbandonados dae is istitutziones e torrados a s’impotèntzia. Bastat a pensare ca sa sìndiga betza si fiat dimìtida pro mancàntzia de personale in is ufìtzios comunales. Sa mancada partetzipatzione a su votu no est istada duncas unu sinnu de indiferèntzia, ma una forma de protesta muda contra una polìtica chi est semper prus a tesu dae is bisòngios de sa gente.
Immoe su benidore de sa bidda est comente che suspèndidu. Su commissariamentu sighit, ma su disìgiu de medas abitantes est craru: torrare a seberare dae chie èssere rapresentados, e prus che totu bolent chi a ddu fàghere siant persones de su logu, chi bivent is matessi dificultades e cumpartzint su pròpiu sentidu de apartenèntzia. Isceti aici, fortzis, s’at a pòdere torrare a conchistare sa fidùtzia pèrdida.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2024-2025. LR 22/2018. Atividade realizada cun su contributu de sa Regione Sardigna – IMPRENTAS 2024-2025 LR 22/2018
