Sighi∙nos

Salude, ite ses chirchende?

Cultura

Serena Carta Mantilla est sa boghe noa de sos Tazenda

Sos Tazenda torrant cun una tournée e una boghe noa. “Bonas Noas” no est su tìtulu ebbia de sa tournée noa de sos Tazenda, ma fintzas unu messàgiu forte e craru de isperu e de cambiamentu. Sa noa de custa istajone est s’intrada in truma de Serena Carta Mantilla, 34 annos, cantante de S’Ulumedu cun un’esperèntzia musicale chi andat dae su jazz a sa mùsica clàssica, finas a sa  World Music. Serena, chi at giai traballadu cun artistas de cabbale comente a Mario Biondi e a Renato Zero, l’ant seberada intre medas candidadas pro regòllere s’eredade de sas boghes istòricas de sa banda, sas de Andrea Parodi, de Beppe Dettori e de Nicola Nite.

«In unu momentu istòricu che a custu intendìamus su bisòngiu de abèrrere su palcu a una boghe feminile», ant naradu sos Tazenda a Radiolina «Serena est un’artista giòvana e de talentu, capatza de annànghere isfumaduras noas a sa poètica nostra. Cun issa semus printzipiende unu biàgiu chi sena duda at a agradare a su pùblicu».

Sa banda, famada meda in Sardigna, in Itàlia e foras puru, est traballende sena pasu in sa sala proas de Tàtari pro ammaniare su tour  “Bonas Noas”. Sas primas datas sunt giai atatzadas: su 29 de martzu in su Teatru dei Marsi de Avezzano e sa die a pustis in Villa Varda de Brugnera. Su giru pigat su nùmene dae sa cantzone “Bonas Noas”, leadu dae s’album Fortza Paris de su 1995, unu cantu chi ponet a notu su podere de s’arte de dare rispostas positivas e rivolutzionàrias.

Gràtzias a s’estensione vocale isstraordinària de sa cantante noa, sos Tazenda ant a pòdere torrare a propònnere sa versione integrale de petzos Non poto reposare, essende chi sa boghe de Serena permitetde lòmpere a cuddas notas artas de Andrea Parodi, e chi nemos de sos cumponentes òmines de sa banda at pòditu egualare finas a como.

Paris cun sos membros istòricos Gigi Camedda e Gino Marielli, in su palcu b’ant a èssere sos  cumpàngios fidados de biàgiu Massimo Cossu (chiterras), Massimo Canu (bassu) e Luca Folino (bateria). Cun una boghe noa e sa matessi ànima de semper, sos Tazenda sunt prontos a iscrìere unu capìtulu nou de s’istòria issoro, cumintzada in su 1988 e galu capatza de emotzionare generatziones intreas de ascurtadores.


Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2024-2025. LR 22/2018. Atividade realizada cun su contributu de sa Regione Sardigna – IMPRENTAS 2024-2025 LR 22/2018

Iscritu dae

Ivan Marongiu (Àrthana, 1976) est laureadu in Istòria e in Antropologia culturale. Istudiosu de cultura orale sarda, at publicadu regortas de contos populares, sàgios in contu de poesia traditzionale e òperas istòricas de s'Ogiastra. Giornalista pubblitzista, dae su 2010 traballat in is ufìtzios de sa limba sarda e dae su 2014 collàborat cun ràdios e testadas giornalisticas locales.

De lèghere

Cultura

Unu biàgiu nou intre misteru, delitos orrorosos e ambientatziones misteriosas pro Dylan Dog. In mese de ladàmine arribat in edìcola “L’ultimo treno della notte”,...

Sardigna

In Elini, in Ogiastra, ddoe at una realidade assotziativa nàschida dae sa voluntade de una truma de giòvanas de torrare a investire energias, ideas...

Chistiones de limba

Su guvernu de dereta at minimadu sas resursas de sa 482 ma in Casteddu FdI àrtziat sa boghe contra a unu ditzionàriu

Sardigna

Totu movet dae una crisi de sa filera de su ritziclu cajonada dae s'invasione de su mercadu dae parte de produtziones vìrgines