Sighi∙nos

Salude, ite ses chirchende?

Atualidade

Sos padentes de s’Ogiastra sunt in perìgulu: sa sicagna est isperdende èlighes e chercos

In sas ùrtimas dies, in sas testadas giornalìsticas regionales est essida una noa chi in veridade totus ischiant giai: sos padentes de s’Ogiastra sunt morende. Chie si siat s’apat fatu unu giru in sos sartos de Àrthana, Lanusè, Irbono, Biddamanna, Talana e gosi sighende, seguru si nd’est abigiadu ca sas matas de sos padentes sunt belle ingroghidas: unu fenòmenu chi non torrat cun s’istajone e prus che totu chi non diat dèpere interessare matas semper birdes comente sos èlighes.

Sa neghe diat dèpere èssere de sa sicagna, chi est causende dannos meda fintzas in  Sàrrabus e in Gerrei, acanta sunt sichende·si èlighes e chercos, e in Gaddura e in Baronia, in ue sunt in perìgulu prus che totu sas sueredas. Unu fatu sena pretzedentes, chi mancu sos prus betzos ant connotu.

Sa situatzione at postu in oriolu fintzas s’Universidade de Tàtari e sa Coldiretti Nùgoro-Ogiastra, chi ant aviadu unu còmpudu a pustis de sas chèscias de sos allevadores locales. Segundu unos cantos espertos, su sicore diat pòdere èssere una de sas càusas printzipales, ma tocat a pònnere in contu sa possìbile presèntzia calicunu patògenu puru.

Duncas est pretzisu a sighire a cumpudare e a mapare sas àreas dannificadas pro cumprèndere mègius su fenòmenu e agatare solutziones eficatzes. Sos padentes, difatis, non sunt unu patrimòniu pretziosu de bio-diversidade vegetale e animale ebbia, ma acumprint fintzas unu ruolu de importu  pro s’assentadura de su terrinu, prevenende franadas e istremenaduras. In prus, rapresentant un’agiudu mannu pro massajos e pastores. Dae semper s’impreat su lande pro agruvennare sos pegos e, cando non s’agatat erba frisca, si costumat a apricare fintzas sa coma pro afrongiare su bestiàmene. Como, cun sos padentes in perìgulu, custu sustentamentu puru arriscat de iscumpàrrere.

De prus, si sighit a non pròere, s’isciutura diat pòdere portare a una sostitutzione naturale de sas genias vegetales traditzionales, cun sa formatzione de buscos de matas bàscias: una prospetiva grave meda pro s’ecosistema sardu. De prus sa sicagna est isdebilitende fintzas matas abituadas a sufrire sa mancàntzia de abba, comente mèndulas, murtas, martzigusas, arridellos e ogiastros.

In risposta a custa crisi, chida colada sa Regione Sardigna at tentu un’atopu apretosu in Casteddu, acanta  est istadu annuntziadu s’inghitzu de sas protzeduras pro sa decraratzione de s’istadu de calamidade regionale a càusa de s’apretu ìdricu. Sa Regione at promìtidu risursas lestras, postas a disponimentu dae sos assessorados de s’Agricultura e de sos Traballos Pùblicos, pro parare fronte a sa situatzione.

S’isperu est chi sos fundos apant sicadu sa fròngia comente istrategia de defensa contra su sicore, abrandende sa fotosìntesi, ca si sas raighinas sunt galu sanas, diant pòdere torrare a bogare chima noa. Però si tratat petzi de ipòtesis chi non tenent cunfirmas. Pro s’ora, duncas, nos abarrat de isetare chi proat.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2023-2024. LR 22/2018. Atividade realizada cun su contributu de sa Regione Sardigna – IMPRENTAS 2023-2024 LR 22/2018

Iscritu dae

Ivan Marongiu (Àrthana, 1976) est laureadu in Istòria e in Antropologia culturale. Istudiosu de cultura orale sarda, at publicadu regortas de contos populares, sàgios in contu de poesia traditzionale e òperas istòricas de s'Ogiastra. Giornalista pubblitzista, dae su 2010 traballat in is ufìtzios de sa limba sarda e dae su 2014 collàborat cun ràdios e testadas giornalisticas locales.

De lèghere

Atualidade

Aprovadu su testu unificadu in contu de governance governance. S’idea est de nde fàghere sa ferrovia turìstica prus manna de Europa comente crae pro...

Atualidade

Dae sa mirada noa a su protzessu cossu naschet sa dimanda chi meresset una risposta

Cultura

Sunt cumintzadas in Àrthana is primas intervistas e is ripresas de su progetu Su Leminarju 2.0, unu percursu finantziadu dae sa Regione Autònoma de...

Atualidade

Non nd’aìamus dèvidu faeddare, forsis nemmancu in sa crònaca locale, pròpiu pro non nche pònnere custas criaduras in sas bucas de chie si siat....