Possìbile est a inventare una traditzione ratifichende·la pro mèdiu de unu contest? In Èrula diat pàrrere chi gasi siant faghende cramende sos tzitadinos a seberare su costùmene biddaresu votende unu de duos modellos propostos pro s’òmine e unu de duos pro sa fèmina. S’initziativa, presentada comente unu momentu de valorizatzione identitària, pesat in veridade prus de un’interrogativu in contu de memòria istòrica (finamentas pro neghe de una locandina IA chi non torrat de su totu cun su progetu) Ma in antis de bi la sighire est pretzisu a movaremus dae su cuntestu.
Èrula, in Anglona, est Comune a banda petzi dae su 1988 e in antis de tando su territòriu atuale suo fiat parte de àteras bator biddas: Pèrfugas, Tzaramonte, Tula e Otieri. Duas sunt sas fratziones suas, 13 sas borgadas e «svariate case sparse», comente leghimus in s’Istatutu. De prus: semper in s’Istatutu suo de su 1997, mudadu su 2000, b’at iscritu: «Il Comune dovrà dotarsi di un proprio gonfalone e un proprio stemma». E dae su 2005 bi los ant, cuntzessos cun decretu pdR desu 6 de abrile de cussu annu.
In perunu logu b’at iscritu chi «Erula dovrà dotarsi di un costume tradizionale», ma si lu cherent est ca forsis cussu bisòngiu b’est. Sa dimanda però est custa: unu costùmene de ordinàntzia in ue non bi l’ant, a cale bisòngiu rispondet? A unu bòidu chi sa comunidade vivet a beru (e chi cheret prenare movende dae su connotu de sos territòrios suos) o a sa netzessidade de s’alliniare a su tzircùitu de sos grupos folk e de sas isfiladas istiales? Sa risposta, e no in Èrula ebbia, cheret chircada in s’ispetacularizatzione de su folklore.
Sa de su comune anglonesu, fintzas gràtzias a sa metodologia de sèberu impreada, si presentat comente sa manifestatzione prus estrema de unu fenòmenu bene ispainadu: su de s’istandardizatzione de sa divisa (nd’amus giai allegadu in custa rivista) lassende·nche a un’ala sa variabilidade familiare e individuale (fintzas cunforma a sa butzaca) de unu tempus non tropu a tesu dae nois. Su chi oe bidimus isfilende in sas professones o in sos palcos de sas rassignas folk custu est: unu sèberu – mancari sena cramada populare – de unu modellu uniformadu.
Intre s’ossìmoru («Scegli il futuro della tradizione») e su “vota su chi t’agradat de prus”, forsis sa metodologia adotada dae su Comune de Èrula – chi a beru ispantat e chi a beru est pesende un’allega chi nd’amus a intèndere pro tempus meda – nos diat pòdere agiudare a cumprèndere su problema prus mannu.
Atividade realizada cun su contributu de sa Regione Sardigna – IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art 22. Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22
