Intre sos montes de s’Orthullè, in su coro de d’Ogiastra, bivet Eugenio Cabras, mastru de trunfa sarda, unu trastu idiofònu traditzionale, a logos mutida peri “apuente”. Narat su Ditzionàriu de Puddu: si tratat de una “genia de sonajolu fatu de ferru a mesa lóriga (telàrgiu), cun is càbudos acancarronados impare inanti a mesu, unu a cara a s’àteru, e a pustis longos e a cara a foras, istacados, e in su matessi pianu de sa lóriga: sardada in mesu in mesu de sa lóriga e cun sa coa apetzada a 45 grados, portat in mesu una limbatza (o limbeddu) de atzàrgiu chi sonat, posta a istúturu in buca, faghendela trèmere a cropu cun su póddighe mannu de sa manu”.
In manos de Crabas, sa trunfa devenit unu ponte intre passadu e presente, evochende territòriu, identidade e memòria. Pro Eugenio, s’arte de sa trunfa no est bènnida dae sos libros, ma dae su foghile, gràtzias a sa mama chi l’at imparadu un’ischire fatu de iscurtos, osservatzione e sensibilidade. In sos cuntzertos suos, siat in bidda, siat in sos fèstival regionales e de foras puru, pro s’iscurtadore sunt comente un’esperièntzia belle ipnòtica.
Nointames reconnoschimentos e ammiratzione dae banda de àteros mùsicos de cabbale e amantiosos, Eugenio est abarradu modestu. Difatis est disponìbile a insinnare sa trunfa a chie si siat, cumbintu chi su ischire balet petzi si colat dae unu a s’àteru, dae manu in manu, dae coro in coro. S’aficu suo in s’educare sos giòvanos, favorende su cumpartzimentu comente forma primària de trasmissione culturale, lu rendet unu bardianu generosu de memòrias sonoras.
Orthullè, gràtzias fintzas a sa presèntzia sua, est como unu puntu de riferimentu pro che chircat sas sonoridades antigas de sa trunfa sarda.
Inoghe s’intervista a Eugenio Cabras fata dae Alessandro Podda, operadore de s’Ufìtziu Linguìsticu de Orthullè
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2024-2025. LR 22/2018. Atividade realizada cun su contributu de sa Regione Sardigna – IMPRENTAS 2024-2025 LR 22/2018
