Sa Sardigna iscriet una pàgina importante in s’istòria de is deretos tziviles. Su Cussìgiu regionale at aprovadu su 17 cabudanni sa lege pro fine vida; como est sa segunda regione, a pustis de sa Toscana, a adotare una normativa ispetzìfica in contu de suitzìdiu assistidu in manera mèdica.
Sa lege naschet de s’initziativa populare promòvida dae s’Assòtziu Luca Coscioni e est ispirada a sa sentèntzia de sa Corte Costitutzionale n. 242/2019 (casu Cappato-Antoniani). In cussa ocasione is giùighes aiant abertu a sa possibilidade, pro chie sufrit de una patologia irreversìbile e dipendet de tratamentos vitales, de atzèdere a su suitzìdiu assistidu a determinadas cunditziones.
Su testu garantit a is malàidos chi nde faghent rechesta su deretu de atzèdere a indonu a su suitzìdiu assistidu in manera mèdica, francu chi su sèberu siat lìberu e cusciente. Sa valutatzione de is cunditziones de su malàidu at a èssere afidada a una cummissione multidisciplinària e a su comitadu èticu de su territòriu cumpetente.
Su providimentu introduit protzeduras craras e tempos seguros, pro evitare chi is rechertas abbarrent firmas meses o annos, comente acontèssidu in passadu in medas casos sighidos dae is tribunales.
Sa proposta dd’aiat sepositada in su mese de onniasantu de su 2024 comente “Progetu de lege regionale n. 59”. A pustis de meses de auditziones e discussiones in Cummissione Sanidade, est lòmpida in Àula, acanta at otentu 32 votos a favore, 19 contras e un’astensione.
Sa lege no at tentu unu percursu fàtzile: giai in su freàrgiu de su 2025 fiat belle firma, ma is s’insistèntzia de is assòtzios e de unos cantos grupos consiliares ant atzeleradu is traballos, finas a s’aprovatzione definitiva.
Non mancant is polèmicas. Is opositziones de tzentrudereta e assòtzios comente Pro Vita & Famiglia cuntestant sa legitimidade de sa norma, nergende chi su tema de su fine vida siat petzi cumpetèntzia de s’Istadu e non de is Regiones. Su Guvernu diat pòdere detzìdere de impugnare sa lege, comente giai acadèssidu cun sa Toscana, pro evitare unu mosàicu normativu diferente dae una regione a s’àtera.
Pro is promotores, però, sa lege est unu passu de tziviltade: «Torrat dignidade e libertade de sèberu a chie istat in una cunditzione de tribulia irreversìbile», ispiegant dae s’Assòtziu Luca Coscioni. «Sa lege prenat unu bòidu legislativu natzionale, introduende garantzias cuncretas pro is malàidos e is famìlias issoro».
Sa Sardigna, duncas, fatu fatu a sa Toscana si ponet a s’avanguàrdia in Itàlia in contu de unu tema chi partzit sa polìtica, ma chi tocat sa vida de medas tzitadinos. Como de cumprèndere si sa lege regionale at a aguantare a su sedatzu de su Guvernu e de sa Corte costitutzionale, o si at a èssere su Parlamentu a intervènnere pro dare a s’Itàlia una normativa ùnica pro su chi pertocat su fine vida.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2024-2025. LR 22/2018. Atividade realizada cun su contributu de sa Regione Sardigna – IMPRENTAS 2024-2025 LR 22/2018
